Zoals ieder jaar, worden rond deze tijd de cijfers bekendgemaakt waaruit volgt hoeveel aanslagen met explosieven hebben plaatsgevonden in het afgelopen jaar. Alhoewel het aantal aanslagen gelijk is gebleven, en dus gelukkig niet (verder) is gestegen, is nog steeds sprake van een fors aantal van 1525 aanslagen. De wens om dit een halt toe te roepen, bijvoorbeeld door het Offensief tegen Explosies is dan ook zeer begrijpelijk.
Het ‘Landelijk Handelingskader bij aanslagen met explosieven’ zoals dat begin november 2025 is gepubliceerd vormt dan een buitengewoon nuttig kader. Het gaat in op zowel de preventie van aanslagen als de stappen die kunnen worden gezet nadat een aanslag heeft plaatsgevonden. Alhoewel het kader geen normstellend document betreft, zijn vanuit juridisch (evenredigheids)oogpunt met name de onderdelen die zien op de keuze om al dan niet te sluiten, de nazorg en het onderscheid tussen dader- en slachtofferschap in dit verband interessant. Deze elementen verdienen immers de nodige aandacht tijdens zowel de besluitvorming maar ook in een eventuele procedure naar aanleiding van deze besluitvorming.
