Ook al wordt een sluitingsbesluit rechtmatig bevonden, dan nog is het tijdsverloop tussen het constateren van de overtreding en het moment waarop op grond van dit besluit tot sluiting wordt overgegaan relevant. Dit tijdsverloop kan namelijk leiden tot de situatie dat een burgemeester een nieuw besluit moet nemen mocht hij alsnog tot sluiting willen overgaan. Bijvoorbeeld in de situatie waarin ruimschoots meer dan een jaar is verstreken sinds de datum dat de sluiting volgens het bestuursdwangbesluit in zou zijn gegaan.
Aan wie het tijdsverloop valt te wijten is niet relevant, dus ook niet als het tijdsverloop is veroorzaak door een eerdere schorsing van het sluitingsbesluit door een voorzieningenrechter. Telkens zal de burgemeester moeten beoordelen of sluiting op het tijdstip dat hem ingevolge deze besluitvorming voor ogen staat, gelet op het tijdsverloop in samenhang bezien met de overige omstandigheden van het geval, een geschikt middel is en zo ja, of sluiting noodzakelijk is.
De Raad van State sluit met deze overwegingen in een uitspraak van 3 juni 2026 aan bij de reeds bestaande lijn die is neergelegd in de uitspraken van 8 december 2021, ECLI:NL:RVS:2021:2756 en 16 juli 2025, ECLI:NL:RVS:2025:2922.
